We hebben wegwijzers nodig zodat we de juiste weg volgen en niet verdwalen. Pelgrims volgen de stickers of metalen plaatjes onderweg die vastgeschroefd of -gespijkerd zijn, op een paal, verkeersbord of hek. Mocht er een weggehaald zijn…dan heb je een probleem. Probleem? Het is maar hoe je het bekijkt.
Mensen, die je tegenkomt onderweg, kunnen ook wegwijzers zijn. Wanneer heb je voor het laatst de weg gevraagd aan een mens in plaats van aan Google Maps? En hoe beviel het? Wedden dat er een glimlach om je lippen verscheen omdat iemand je vriendelijk hielp.
Ga je mee verdwalen, ik weet de weg….een bekende spreuk van Loesje.
Verdwalen hoort erbij. Het gaat er niet om zo snel mogelijk weer de route te vinden. Het gaat erom jezelf te leren kennen, verdwaald en wel. Wat gebeurt er? Komt er paniek of wordt je bang? Ga je logisch nadenken of jezelf toespreken? Waag je een gokje of neem je pauze?
Als je verdwaalt, ontmoet je jezelf.